خلوتی عاشقانه

مرداد 1387
ش ی د س چ پ ج
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
آرشیو
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 35404


Powered by BlogSky.com

KHODAEI

یکشنبه 28 آبان ماه سال 1385
می روم

میروم شاید کمی حال شما  بهترشود                       

 میگذارم با خیالت روزگارم سر شود

   از چه میترسی برو دیوانگی های مرا                           

 آنچنان فریاد کن تا گوش عالم کر شود

 میروم دیگر نمیخواهم برای هیچکس                           

  حالت غمگین چشمانم ملال آور شود

باید این بازنده هر بار -جان عاشقم-                           

  تا به کی بازیچه این دست بازیگر شود

ماندنم بیهوده است امکان ندارد هیچوقت                   

   این من دیرین من، یک آدم دیگر شود

 

یکشنبه 28 آبان ماه سال 1385
برایت می نویسم

فریاد کنم اندوه سال های نبودنت را

آنقدر از من دوری که برای رسیدن

تقویم قد نمی دهد

اما برایت می نویسم

از ته مانده غرورم

ودل تهی

و چشمهای منتظر

و دردی که با دیدنت تسکین می یابد

از همه وهمه که نشان نبودنت را میدهد

و تمام نامه ها را به آدرسی که ندارم پست خواهم کرد...

شنبه 20 آبان ماه سال 1385

دیر سالی است که با یاد تو خرسندم و بس

دل به تکرار قدمهای تو میبندم و بس

گرچه تو بغض غزلهای منی؛ امّا

من یاد لبخند تو می افتم و میخندم و بس

جمعه 12 آبان ماه سال 1385

جمعه 12 آبان ماه سال 1385
مرا به یاد خواهی آورد

چهارشنبه 10 آبان ماه سال 1385
من و تنهایی

چهارشنبه 10 آبان ماه سال 1385
عشق چیزی است.........

یکشنبه 7 آبان ماه سال 1385
دوست داشتن
            دوست داشتن !همیشه گـــفتن نیست     

                 گاه سکوت است و گاه نگــــــاه

            غـــــریبه ! این درد مشترک من و توست

                     که گاهی نمی توانیم

             درچشمهای یکد یگــرنگــــاه کنیم ... 

 

   
 

شنبه 6 آبان ماه سال 1385

 بتی که از من ساخته بودی

نه از بزرگی من بود

و نه از دوست داشتن تو

فقط می خواستی

همیشه چیزی برای شکستن دم دست داشته باشی

 

 

جمعه 5 آبان ماه سال 1385
دریغا

پنجشنبه 4 آبان ماه سال 1385
خاطره ها

عشق ها می میرند

رنگ ها رنگ دگر می گیرند

و فقط خاطره هاست

که چه شیرین و چه تلخ

دست ناخورده به جا می مانند............

 

 

 

چهارشنبه 3 آبان ماه سال 1385
دوستی............

چهارشنبه 3 آبان ماه سال 1385
میروم که شاید ..........

به دیار دیگری میروم میروم که شاید کسی یادم کند...

شاید به یاد من کسی گریه کند...

شاید روزی که بفهمم کسی عاشقم هست...

دیگر عاشق نباشم....

چون دیگر نخواهم بود.....

برای کسی که هرگز یادم نکرد

برای کسی که هرگز یادم نکرد........

 

 

چهارشنبه 3 آبان ماه سال 1385
تا کی.........

 

 تا کی باید روزها را تنهایی سپری کنم

تا کی باید در انتظار بمانم که بیایی

تا کی باید از عطر نفس هایت دور بمانم

تا کی ازدلتنگیهایم با خود بگویم تا کی؟!!!

مگر تو صدای قلبم را نمیشنوی که از فرسنگها دورتر تورا میخواند

و انتظار قدمهای پاکت را میکشد..............



سه شنبه 2 آبان ماه سال 1385
قرن بی وفایی

توی قلبت جایی واسم نیست نمی گم کسی رو داری

 

اما دیگه باورم شد که می خوای تنهام بذاری

 

دیگه دستاتو ندارم دیگه چشمات مال من نیست

 

اون نگاه جستجوگر این روزا دنبال من نیست

 

نمی گم داری می گردی دنبال یه عشق تازه

 

اما کوله بارو بستی در به روی کوچه بازه

 

تو می ری من نمی دونم که گناه من چی بوده

 

اما هر دلیلی باشه واسه رفتن تو زوده

 

چی بگم من از درونم تو همه چی رو می دونی

 

همه حیرتم از اینه چرا پیشم نمی مونی

 

من هنوزم نمی دونم تو مسافر کجایی

 

نمی دونم کجا میری توی قرن بی وفایی

 

   1      2    >>

دل من
صدف خالیه یک تنهایی ست
و تو چون مروارید
گردن آویز کسان دگری
شناسنامه کامل من...
عناوین آخرین یادداشت ها

KHODAEI